سیستم اطفای حریق آیروسل

سیستم‌های اطفای حریق و کپسول‌های آتش‌نشانی آیروسل را می‌توان به دو صورت خودکار و دستی فعال نمود. در نمونه خودکار، سیستم با استفاده از تشخیص حرارت و دود به صورت اتوماتیک فعال می‌گردد. با استفاده از یک ضربه الکتریکی، تبدیل شیمیایی جامد و گاز این خاموش‌کننده آغاز می‌شود. 

بعد از فعال‌شدن سیستم آیروسل جامد به یک خاموش‌کننده در حال گسترش تبدیل می‌گردد که این ترکیب جامد با گذر از یک قسمت خنک‌کننده، از خروجی کپسول آتش نشانی خارج می‌شود و آتش منطقه را مهار و خاموش می‌کند.

این سیستم اطفای حریق به روش‌های خفگی (حذف اکسیژن) و یا خنک‌کنندگی، آتش را خاموش نمی‌کند؛ بلکه با متوقف کردن واکنش احتراق به صورت مولکولی، بدون تأثیر بر سطح اکسیژن آتش را خاموش می‌کند.

سیستم اطفاء حریق آیروسل از طریق دتکتور، ترموکورد و ترمومتر دستور اطفاء حریق را دریافت کرده و سپس آیروسل در محیط پخش و پراکنده می شود.

آیروسل ها به وسیله سه روش واکنش شیمیایی، کاهش دما و کاهش اکسیژن سبب اطفاء حریق می شوند. عملیات اطفا حریق آیروسل با واکنش های شیمیایی شروع می شود. به این گونه که ذرات آیروسل متراکم که شامل کربنات پتاسیم (K₂CO₃) هستند بر اثر گرما تجزیه شده و در نهایت ماده جامد و پودری آیروسل ساخته می شود، که متشکل از نیترات پتاسیم با ویژگی اکسید کنندگی است. هنگامی که ذرات آیروسل با آتش برخورد کنند بر اثر انرژی که از گرما دریافت کرده تجزیه شده و بعد از آن یون پتاسیم (K+) آزاد می‌ شود. یون پتاسیم با هیدروکسید (OH+)، هیدروژن (H+ ) و اکسیژن (O+) ترکیب شده و سرانجام هیدروکسید پتاسیم (KOH) و آب (H₂O) تولید می شود. همچنین آئروسل با ذرات 1 تا 2 میکرومتری آتش را پوشش داده و آن را سرد کرده و به اطفاء حریق کمک می کند.

در سیستم اطفا حریق آیروسل به خاطر این که سازوکار های متفاوتی سبب اطفاء حریق می گردد، این سیستم یکی از موثرترین روش ها بوده و برای اطفاء حریق در هر متر مکعب مقدار کمتری از آیروسل نیاز است. به عنوان مثال اگر بخواهیم مقایسه ای بین سیستم اطفاء حریق آیروسل با سیستم اطفاء حریق گازی و یا هالون داشته باشیم نسبت استفاده مقدار آیروسل نسبت به دو فاکتور دیگر می تواند 0.1 و 0.2 باشد.